۱۰ مهر ۱۴۰۵
چرا دوباره مینویسم
وبلاگ یعنی دفترچهٔ عمومی. اینجا مینویسم چه چیزهایی قرار است در دفترچهٔ من باشد و چرا نوشتن را چیزی جدا از ساختن نمیبینم.
هشت سال است نرمافزار میسازم. در این مدت یک پلتفرم اعتبار برای ۴٬۴۰۰ نفر پرسنل تحویل دادهام، چند بازی وب۳ با دادهٔ زندهٔ آنچین، مجموعهای از افزونههای کروم و VS Code که آدمهای واقعی نصب میکنند، و تعداد زیادی آزمایش شکستخورده که ترجیح میدهم به خاطر نیاورم.
تقریباً هیچکدام از اینها را ننوشتهام.
این اشتباه بود.
چرا مینویسم
دو دلیل.
اولی خودخواهانه است. نوشتن، اجبار به شفافیت است. نصف باگهایی که حل کردهام را وقتی حل کردهام که داشتم برای یک نفر دیگر توضیحشان میدادم. نصف تصمیمهای معماریای که خوب از آب درآمدند، به این دلیل خوب بودند که استدلالشان را قبلاً جایی نوشته بودم و توانسته بودم سوراخهایش را ببینم.
دلیل دوم این است که بیشتر چیزی که یاد گرفتهام، جایی به شکلی که بشناسمش نوشته نشده. هزار آموزش برای «چطور از RabbitMQ استفاده کنیم» وجود دارد. تقریباً هیچکدام دربارهٔ این نیست که «وقتی یک موتور اعتبارسنجی را برای ۴٬۴۰۰ کاربر روی RabbitMQ اجرا میکنی و API بانک یک سهشنبه ۴۰ ثانیه طول میکشد تا جواب بدهد، چه اتفاقی میافتد.»
این نوع دوم دانش، فقط در سر آدمهایی که واقعاً کار را انجام دادهاند وجود دارد. اگر ننویسم، وقتی از پروژه رد شوم، از بین میرود.
این وبلاگ چیست
یک دفترچهٔ عمومی.
سایت آموزش نیست. کانال لیدرشیپ فکری نیست. بازی محتوای بازاریابی نیست. فقط جایی است که چیزهایی که فهمیدهام را مینویسم، با جزئیات کافی که منِ آینده (و شاید یک نفر دیگر) بتوانم از آن استفاده کنم.
سه نوع مطلب، بهطور کلی:
- چیزهایی که ساختهام چطور و چرا، با بخشهایی که خراب شدند و در متن ماندند. موتور اعتبارسنجی نفیسگلد. افزونهای که کوکیهای هر تب را جدا میکند. آن راهحل scroll restoration که سه بار طول کشید تا درست شود.
- چیزهایی که یاد گرفتهام مکانیزمهای دقیق. تفاوت D1 با R1 و اینکه کجا مهم میشود. چرا پلیرهای Lottie وسط hydration در Nuxt میشکنند. کلیدهای idempotency در یک سیستم پرداخت واقعاً چه چیزی میخرند.
- چیزهایی که فکر میکنم نظرهایی دربارهٔ صنعت که حاضرم دربارهٔ آنها بحث کنم. بحث متخصص در برابر جنرالیست. اینکه چرا ابزارها از فریمورکها مهمترند. چرا «نرمافزار وسیله است، نه هدف» یک کلیشه نیست.
این وبلاگ چه چیزی نیست
- برنامهٔ منظم ندارد. مطلب وقتی منتشر میشود که حرفی برای گفتن داشته باشم، نه برای رسیدن به سهمیه.
- اولویتاش سئو نیست. عنوانهایی مینویسم که صادق باشند، نه بهینهشده برای جستجو.
- جامع نیست. اگر دنبال راهنمای کامل دربارهٔ فلان موضوع هستی، جای اشتباهی آمدهای. اگر دنبال یک جزئیات سختبهدستآمده دربارهٔ همان موضوع هستی که هیچکس جایش ننوشته، شاید.
چرا الان
دو چیز همزمان جور شد.
اول اینکه بالاخره آنقدر از کارهای قبلی فاصله گرفتهام که ببینم واقعاً چه چیزی در آنها جالب بود. وقتی وسط تحویل هستی، همه چیز به یک اندازه فوری به نظر میرسد. یک سال بعد، میتوانی تشخیص بدهی کدام تصمیمها ماندند و کدامها نه.
دوم اینکه دارم گفتمان عصر هوش مصنوعی دربارهٔ مهندسی را دنبال میکنم و میبینم با بیشترش مخالفم. حرفهای «متخصص مرده»، «فقط پرامپتنویسی یاد بگیر»، «مهندس ۱۰ ایکس» دقیقاً غلط نیستند، ولی دقیقاً درست هم نیستند. چیزهای مشخصی برای گفتن دارم و جای خوبی برای گفتنشان نیست جز همینجا.
پس اینجا جای همان حرفهاست. اولین مطلب واقعی هفتهٔ آینده منتشر میشود.
اگر میخواهید همراه باشید، یادداشتهای کوتاهتر را در تلگرام منتشر میکنم. کد همهچیزی که دربارهاش مینویسم در گیتهاب است.